Kara Kedi Uğursuzluğu

Kategori Kültür

Bu zamana kadar önünden kara kedi geçip de aklına uğursuzluk olgusunu getirmeyen var mıdır ki? Kesinlikle yoktur. Oysa, pek azımız kedilerin bir zamanlar büyük saygı gören bir tür olduğunu bilir.

İÖ 3 binlerde, Mısırlılar kedileri evcilleştirmişlerdi. Yasa yaparken bile onlara zarar gelmesini engelleyici düzenlemeler yaptılar. Çeşitli renklerden kediler, ailenin evcil hayvanı olarak kutsallaştırılırdı. Ailenin kedisi öldüğünde, aile yas tutardı. Aileler çoğunlukla,kedinin cesedini bronz ya da tahta bir mumya kılıf içinde saklarlardı. Başta Doğu ülkeleri olmak üzere, kedilere olan saygı uzun yıllar sürdü. Ortaçağ’a doğru artan nüfus artışı kedilerde de görüldü. Çoğaldıkça değerini yitiren kediler de kutsal olmaktan çıkıyorlardı. Aynı yıllarda Avrupa’da histerik bir cadı korkusu kendini göstermişti. Siz de bilirsiniz ki yalnız yaşayan birçok kadının evinde ya da evinin çevresinde günümüzde dahi kediler bulunur. Bu bir dostluk göstergesidir. Ancak o dönemin İngiltere’sinde sokak kedileri ve onları besleyen yalnız, yaşlı kadınlar için aynı durum söz konusu değildi. Bu ilişkiden yaşlı kadınların birçoğu zararlı çıktı ve kazıklarda yakıldılar.

Yüzyıllar boyunca kara kedilerin uğursuzluk getirdiği inancı süregeldi. Bu düşünce, uğursuzluğu etkisiz kılmak için de bir şeyler geliştirdi. Kara kedi görüldüğünde, yürüyerek bir çember çizilmesi ve kedinin görüldüğü yere dönüp 13′e kadar sayılması bu yöntemlerin en bilineniydi.

Siz siz olun, olur da bir sokak arasında kara kedi görürseniz ona sadece gülümseyin ;) Ortaçağ insanları gibi cahil olmayın…



Türkiye'nin Tablet Geni